^{تو امن امانت زمینی    در سینه حاضران یقینی}

^{دو پارالل و حزبی تک نفره که خود ارتشیست بی شماربا کرور کرور واژه}

 ^{که خالق هزاران سرفصل گویاست دراین جهان اصم}

^{دو پارالل و نوستالژی شهری بی تبلیغ درحاشیه زاگرس با مردمانی دردمندکه هماره جانشان برگ سبزی بوده تحفه ی درویش به دفاع از کیان این هویت مسجل}

^{وسهمشان از  این هیاهوی غریب لطیفه هایی ست که روزانه برای توجیه خنده ها نقل میشود}

^{دو پارالل و مردی که در جوانی پیری باکره می نماید}

 ^{از دیدار تجربه و تهاجم و تجاهل و افسوس................}

^{دوپارالل به نشان حزبی فرادا درفضای روبرو که باخوانش نوشته هایش اندکی درقالب خود جابجا می شوی، با احساس حالتی فاخر که گویا پیش از این نبوده است}

^{دو پارالل و علیرضایی که نیمی از یاران به رضا بودنش رضایت داده اند و نیمی علی می خوانندش از علیت کودکی}

^{دو پارلل و مردی که می توانست  به انصراف تصمیمش بیشتر بماند و پنجره تصویر کند برای فرار از توهم این دیوارهای بلند که پرند از تصویر پنجه های خونین بر زوایای دود گرفته شان}

^{دو پارالل و پیامی از حواشی زندگی :حال من خوب است و دلواپس دوستان نجیبی که دلیل نوشتنم بودند تا کنون}

 ^{پریشب دیدمت و خجل ماندم که از شرقی ترین نقطه برای التیام تنهائیم تسکین و ترانه  آورده بودی}

^{روی همین چمن های نمناک بلوار کشاورز که تا آنجا نباشی غربت این شهر دودمعتاد را نمی فهمی}

^{در مربع دیداری که سه ضلعش تو بودی و  من تنها و تنها گوش بودم تا اجبار رفتنت را تردیدی بیابم}

^{تو شکل خودت بودی (و این والاترین حسن توست )با چشمانی که نظاره ی نهایت بودند و لبانی به رعایت روزه و نگاهی که در رمضان صداقتت ،حنجره اشتیاق داشت}

^{و من گفتم که دریا همیشه دریاست حتی اگر به حبس برهوتی دور گرفتار آید}

^{که کاوشگران تاریخ ابد الدهر دریا بودنش را در جغرافیای پیدایش تکرار می کنند}

^{و خود در آمایشی و پالایشی دیگر در قالب ابرهایی بدیع در نقطه ی دیگر به جنگ کویر می رود}

^{ومن گفتم که آب آئینه بزک تاریخ است تا زشتی این عجوزه پر رونق به کابوس مبتلایمان نکند}

 ^{آب را در فرادست تغییر مسیر نده}

 ^{به آبادیهای فرودست بیندیش که مشمول قحطی ناهنگام می شوند}

^{و من گفتم که جاد ه ها جریان حیاتند و مرگ گامها یعنی مرگ  جاده}

 ^{حالا که حزبت بیرق افراشته بر بامهای این حوالی ............................}

^{و من گفتم و گفتم و گفتم}

 ^{و تو با همان لحن صمیمی و آن نگاه مصمم با اخوت سیگاری که مدتها بود ترکش کرده بودی}

^{غربت لحظه را مکرر کردی و در چند واژه ات ساعتها گفتار من مسکوت ماند}

^برادر،

^{واقعیت این است که همه ی ما در جزر و مد زندگی گاهی لب به لب ساحل بوسه باران می شویم و گاهی در اعماق بی نور در می یابیم که سخت تنهائیم}

^{تو اگر یافته ای که غیابت توجیه حضور است و استحاله ی دیگر (  که یارانت زین پس از قلم نانوشته  و لبهایت بسته ات لب خوانی  می کنند) شک نکن}

^{وآتیه را از عافیت یکجانشینی برائت ده}

^{ما نیز به اندکی دلتنگی و افسوس و خاطره قانعیم}

^{هرچند که خاطره خستگی مرورخوشلحظه های مصوریست که لابد بی رمق میشود}

  ^{ولی خوب می دانیم}

ماه ماهیتی منیر دارد حتی اگر ابرها مانع  شوند 

http://2paralel.blogfa.com/