بدرود

ای مقربان سرزمین عصمت و باروت؛

گیسو پریشانان باد و باور؛

  در دشتهای بی رد سلسله

       درآدینه های بی ازدحام پیرمحمدشاه

      من با اندوهی فراوان

      از سمت باران میروم

  شاید که خواب خواهرانم  تعبیر شود.

نوشته شده در چهارشنبه 21 اسفند1387ساعت 13:0 توسط مهرداد|